• De doop van een Thomas & Thomas Helix #7

    November 03, 2011

    Een fijne ochtend op de Ronde Bleek.

    Afgelopen vrijdag 28 oktober heerlijk aan het vissen geweest op de Ronde Bleek met Arjan. Enige dagen hiervoor had ik bij Arjan een nieuwe T&T Helix #7 besteld. Dit was dus gelijk een mooie gelegenheid om mijn nieuwe speeltje te kunnen uitproberen.

    Omstreeks 9:30 kwamen we aan bij de Ronde Bleek. We zouden deze dag tot een uur of 14:00 doorgaan met vissen. Eerst een lekker bakkie koffie en dan de hengeltjes klaarmaken en het vlot op om de forellen achter hun vodden aan te gaan zitten. Zoals gebruikelijk was er voldoende activiteit aan het wateroppervlak, maar zie ze dan ook nog maar eens te vangen. Bij Arjan was het al snel raak. En hoe! Wat een dikke vis zeg, zeker 70cm. Helaas kwam deze verstrikt in het touw van een van de banden (eilandjes) op de plas. Gelukkig kon de vis zichzelf bevrijden en gezond verder zwemmen, maar we hebben hem helaas niet op het droge gekregen.



    Na enige tijd kreeg ik gelukkig ook nog een aanbeet. En hangen! Voor mijn gevoel was het een dikke vis. De #7 stond fantastisch krom. Eerder had ik hier gevist met een T&T Helix #9, nu met een #7. Wat een verschil en wat een sport op een lichtere hengel. Toen ik de vis eenmaal in het zicht kreeg zag ik dat het niet z’n hele grote was, maar het plezier was er niet minder om.




    Aan het eind van onze vissessie ging Arjan het nog even proberen met de droge vlieg. Mooi om die aanbeten te zien zeg. Hij ving al snel twee mooie forellen. Arjan….. bedankt voor de gezellige dag en voor de vele tips & tricks. We moeten snel weer eens gaan!



    Komt helemaal goed Rinus, we zullen snel weer eens op herhaling gaan, ondanks dat de Ronde Bleek geen echt natuurlijk water is, wordt het voor een vliegvisser steeds moeilijker om een van de echte "torpedo's" te vangen. En juist die "drempel" overstappen om die 70+ en 80+ regenbogen te vangen maakt dit een uniek water. Niet simpel ........ wel enorm uitdagend!
    Tot snel ;-)

    TL Arjan Maat


Blader door het archief