• Esther & Pieter-Bas op Belize deel2

    November 13, 2011


    Nog voor er ook maar enig licht gloort aan de horizon ben ik al wakker. Dit komt deels door de jetlag maar voor een deel wijt ik het aan de visdrang. De vissen van gisteren hebben het beest weer wakker gemaakt en de honger moet gestild worden. Vrouwlief heeft van dit alles geen last en slaapt vredig door. Na een aantal keer draaien en toch weer in slaap vallen is de morgen dan toch ineens daar. Ik pak snel mijn spulletjes. Ga te rade in mijn vliegendoos. Kies een volgens mij niet te negeren vlieg en ga op pad.

    Als ik de eerste steiger op en neer gewandeld ben kom ik tot de conclusie dat morgenstond misschien toch niet altijd goud in de mond betekend. Doordat het licht nog zo laag is kan ik amper door het wateroppervlak kijken. En aangezien ik ook nog nergens staartjes of nerveus water zie valt er nog weinig te beleven. Ach het zal zo wel komen houd ik mezelf voor. Maar als ik na drie kwartier nog steeds geen bonefish gezien heb begin ik een beetje onrustig te worden. Zelfs de plekken waar ze gisteren massaal lagen is het nu leeg. Ook het welkomst comité heeft zijn biezen gepakt. Ik besluit maar gewoon door te gaan, er moet toch een keer een vis gespot worden! Maar het mag niet baten. Na anderhalf uur gooi ik de handdoek in de ring. Ietwat beteuterd (understatement) keer ik terug naar het huisje. Als ik de hengel en reel weer heb afgespoeld en netjes heb opgeborgen kan ik het van me afzetten. Vanavond proberen we het gewoon weer. En de eerste vissen zijn toch al in de pocket.

    Samen met Es pakken we de spulletjes om even te gaan zwemmen. Als ik het huisje uitloop gebeurd het…. Uit mijn ooghoeken zie ik iets verdachts… even kijken zeg ik tegen Es. Voor ons huisje ligt een ondiep stukje water met een groot turtle grass bed. Op dit bed zie ik van alles bewegen……..het zal toch niet he……ja wel toch…. Een grote school bonefish staat heftig te wroeten. Dit kan toch niet? Ben ik de hele ochtend op pad geweest zonder enig resultaat en dan liggen ze gewoon voor de deur!! Smekend kijk ik Es aan. Oké pak maar, is het verlossende antwoord. Binnen no-time sta ik opgetuigd en wel weer buiten. Kies mijn positie en breng mijn lijn op lengte. Maar door al mijn gehaast ben ik veel te gretig en mijn vlieg valt net iets te ver. Net tussen de eerste vissen van de school. Whoeshhh klinkt het als de school explodeert. Neeeeeeee, wat een beginnersfout. Nerveus kijk ik wat er gebeurd. De grote school is nu een stuk nerveuzer maar begint gelukkig iets verder op weer te azen. Ik besluit even te wachten om te zien wat er gebeurd en om ervoor te zorgen dat ik ietsje kalmer ben. Ondertussen kijk ik met Es naar het gedrag van de vissen, wat een mooi gezicht. Na vijf minuten durf ik het weer aan. De lijn wordt nogmaals op lengte gebracht en nu valt de vlieg wel goed. Op het moment dat ik strip voel ik een enorme ruk en daarna niets meer. Huh…. Verbaasd strip ik mijn lijn binnen…. Vlieg weg….. grmlml het zal toch niet he. De school is verder onverstoord dus ik krijg nog een kans. Snel wordt een nieuw vliegje uit de doos gepakt en aan de leader gezet. Drie maal is scheepsrecht mompel ik als ik opnieuw een worp maak. Nu ben ik bedacht op alles en begin nadat de vlieg het water raakt behoedzaam binnen te strippen. Na de derde strip weerstand, ik strip de lijn nog strakker en hef mijn hengel. Whoeshh klinkt het weer als de school nogmaals explodeert. Nu suist er echter vliegenlijn door mijn handen en de ogen van de hengel….yesss. Het wordt snel spannend als de gehele school en mijn gehaakte bone koers zet naar een paal die in het water staat. Gelukkig kan ik op tijd deze ramkoers afbuigen en de vis naar open water dirigeren. Nu het gevaar geweken is kan ik de vis rustig uit drillen en even later ligt er weer zo’n prachtige staaf zilver in mijn handen en verschijnt weer die heerlijke grijns op mijn gezicht.  Voldaan ruim ik mijn spulletjes op. Tijd voor andere dingen…. Maar misschien dat ik vanavond nog wel even bij de split kan kijken.. een diep kanaal dat aan de noordzijde van het eiland loopt.

                                  
                                                                                   Na de eerste missen even tot rust komen.


     Whoeshh…


     Yesss binnen.


     En weer terug natuurlijk.

    S’ avonds na het eten begint het beest zich weer te roeren, de visdrang laait weer op. Tijdens een ontspannen wandelingetje onder de rijke sterrenhemel laat ik heel onopvallend onze route langs de split lopen. Als we er langs komen hoor gespetter en het geluid van jagende vissen. Op het randje van het schijnsel dat het licht, afkomstig van het lokale barretje. Op het water werpt zien we met enige regelmaat grote vis jagen. Het is een machtig schouwspel. Es is ook behoorlijk onder de indruk. Zullen we het even proberen? Opper ik voorzichtig, Es is er wel voor en een half uurtje laten staan we opgetuigd en wel langs het water. Een glaslijn met een pittige streamer moeten hier voor actie gaan zorgen. Tot mijn verbazing komen er twee locals op de fiets aanzetten met, jawel, een vliegenhengel. Een kort gesprekje leert mij wat ik eigenlijk al verwachtte, de jagende vissen zijn tarpons! Snel wordt er voldoende lijn van de reel getrokken en het spelletje van lange worpen en snel binnenstrippen begint. Ondanks dat de vlieg meerdere malen tussen de jagende vis terecht komt volgt er geen aanbeet. Ook bij de locals blijft het stil. Toch is daar na een klein half uurtje een ram. Automatisme zorgt ervoor dat de haak gezet wordt en tegelijkertijd schiet een staaf zilver de lucht in. Nou we zullen zien zeg ik tegen es. Ik had net verteld dat 9 van de 10 tarpons los schieten door hun spring gedrag in combinatie met hun harde bek. De vis probeert ook door vele sprongen de haak te lossen maar wonder boven wonder schiet de vis niet los. Ik ben dan ook een beetje verbaasd als ik even later mijn eerste tarpon van de vakantie uit het water til. Es is erg onder de indruk van de vis. Snel bewonderen we de vis en schieten we een paar plaatjes. Showen hem even aan de locals die goedkeurende kreten slaan en zetten hem dan terug.. Draai de lijn in en vind het best. We gaan ergens een cocktailtje scoren om het succes te vieren!


     Hoe vaak gebeurt het dat je de eerste Tarpon aanbeet gelijk weet te verzilveren!

    Morgen weer een dag……. Als het mag…..

    Pieter-Bas.





Blader door het archief